Deel 32, pagina 34-35:
    Hotel „Transatlantique” was niet bijzonder groot, maar zeker ook niet klein. Het zag er niet splinternieuw uit, maar ook niet bouwvallig. Het maakte niet de indruk of logeren er een fortuin per nacht zou kosten, maar van de andere kant ook weer niet die van iets in de klasse van het Leger des Heils. Kortom: als een tientallen jaren geleden ge-bouwd, maar nog soliede hotel waarin hier en daar de vloer wat gaat kraken, en de badkamers niet helemaal hyper-modern zijn. Heel vaak zijn dt juist de allergezelligste hotels .

    En dat klopt helemaal! Kaartje van Htel Transatlantique.